یه وقتایی تویِ زندگی اِنقد فشار روته که دوست داری بمیری ،

اَما وقتی تویِ شرایطِش قرار میگیری میفهمی نه دلِت میخواد و نه آماده ای!

مثلِ اِمشب ...

لنگرود لرزید و اینجام حِس کردن بعضیا ، خونه یِ ما ویلاییه و ما متوجه نشدیم اَما همه یِ نیروهایِ اُستان آماده باشن

خدایا ... من دوست ندارم اینجوری بمیرم ، یا اَقلاََ اگر قرار به مردن بود در جا بمیرم و نصفه و نیمه رَهام نکن

آمین

NILOBLOG.COM لطفاً کلمه عبور اختصاصی برای دسترسی به این مطلب را وارد کنید » نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

با این اِتفاقایی که اَطرافَم میُفته و دیدنِ زندگیایِ مشترکِ پُر اَز سختیِ کسایی که تازه اِزدواج کردن و باید اَقلاََ اَلان عشقشون داغ باشه هر لحظه بیشتر اَز قبل اَز اِزدواج متنفر میشم اینو میدونم که زندگیِ همه مثلِ هَم نیست اَما گاردی که به اِزدواج و حتی حرفِش دارم خیلی عجیبه واسه هَمه!! دیشب به مامان میگفتم اونایی که دیر اِزدواج میکنن یا اَقلاََ تو سنِ کم اِزدواج نمیکنن خیلی خوشبخت ترن ، چون مدت زمانِ کمتری با همسرِشون زندگی میکنن و این خیلی خوبه! کیفیت فدایِ کَمیَت نمیشه ... مامانمَم هِی میگفت ببین حرفاشو ، ببین چیا میگه ... پ .ن : دیوونه شدم!